Laatste weken: van euforie tot anti-climax

Hallo lui,

Zoals mijn lokatie aangeeft, ben ik nu in Bangkok, ben net gisteren aangekomen! En wat ben ik blij zeg dat ik hier nu ben... die laatste 2 weken in Sydney waren gewoonweg te stresvol.

De ervaring van de laatste weken in Sydney begon met de laatste roadtrip. Nadat we vanuit Newcastle de stad inreden moesten we nog een kleine uur rijden totdat we in het centrum kwamen. Rijden in Sydney vergt veel concentratie omdat er veel auto's zijn en de wegen, maar meer omdat de wegen niet zo breed zjin, je hebt dus weinig speling...
En ik zal het moment dat ik na een uur rijden het centrum zag nooit meer vergeten. Omdat we zelf al in een gebied waren met hoge gebouwen, konden we het centrum pas op het laatste moment zien. Ik reed en opeens rijden we in een flauwe bocht en langzamerhand kwam de Harbour Bridge in zicht en vervolgens ook de skyline van het centrum, met als herkenningspunt de Sydney Tower (hoogste gebouw van sydney).
De reden waarom het moment mij bij zal blijven, was dat het een vertrouwd gevoel gaf. Eindelijk een stad die ik ken en waar ik 7 maanden geleden zo'n goede tijd heb gehad!

Eenmaal aangekomen bij het hostel begon voor mij de stress al meteen. Ik kon de auto nergens parkeren. Dropte mijn medereizigers af en reed naar het kantoor waar Patrick werkt. Patrick is een oud collega van mij van het architectenbureau in Nederland. Hij heeft een dubbele paspoort en heeft een jaar lang ervaring opgedaan in NL om vervolgens terug te gaan naar Sydney en daar te gaan werken.

Patrick was net klaar met werken, dus we reden meteen door naar zijn huis waar ik mijn auto kon parkeren.

Zondag ging ik terug naar Patrick en ging de auto wassen. Dit duurde de gehele dag... PAtrick is eigenlijk een autofreak en had alles om de auto schoon te maken, zoals bandenspray, plasticspray, ramenspray (zodat ze als nieuw uitzagen). Het duurde een gehele dag omdat hij mij overhaalde om de auto ook in de was te zetten.

Omdat het al avond was besloten we de dag erop pas foto's te maken van de auto voor de flyer.

En omdat Jan, de Deen die met mij meereed van Darwin naar Sydney, de dag erna naar huis zou vliegen, moest ik me ook nog eens haasten om zijn afscheidsetenjte niet te missen.

Maandag in ieder geval de flyer gemaakt en gemaild naar Patrick, hij kon ze wel in kleur uitprinten, maar omdat deze printer anast zijn baas zit, kon hij er maar enkele per keer uitprinten. Ik kon de flyer pas na 6-en ophalen.

Dinsdag dus de gehele dag rondgelopen en de flyer in hostels opgehangen die ik tegenkwam. De dag erop 2 telefoontjes gekregen.

Donderdag kwam een van de personen mijn auto bekijken en hij was dol enthousiast! Enige probleem was dat hjizelf niets van auto's afwist. Maar omdat hij in een apartementencomplex woonde met een parkeerplek, mocht ik deze plek tijdelijk gebruiken zonder te betalen. Die avond belde hij me weer opd at hij de auto niet wilde hebben, omdat een maat van hem heeft afgeraden een Ford te kopen. Maar de ochtend erop belde hij me wedrom op dat hij toch nog naar de auto wilde kijken. Na een testrit besloot hij de auto te kopen voor $2400,-. Hij deed een aanbetaling van $300,-. Hij zou mij de dinsdag erop (het was vrijdag) pas betalen omdat hij maandag eerst nog even naar de registratiekantoor wilde gaan, om te checken of mijn auto geen verleden heeft.

Zondagnacht in ieder geval Nederland - Portugal gekeken.. die wedstrijd begon om 5 uur in de ochtend en eindigde om 7 uur. Maar om 10 uur belde die kerel op dat hij mijn auto toch zou kopen, vanwege de complicaties en de daarbij behorende kosten met het overzetten. Mijn auto was namelijk geregistreerd in een andere staat... Je kan al raden hoe boos ik was. Want: "Hoe kan iemand mij op dit tijdsstip al wakker bellen, wetende dat Nederland gisteren speelde!!!!"

Uiteraard kon ik dus niet meer slapen en dacht na wat mijn opties waren. Had nu nog maar 3 dagen om de auto te verkopen. Heb uiteraard de $300,- voorschot niet terug gegeven. Hij bracht me nu in een uiterst benarde situatie!

Enige mogelijkheid was om naar de "carmarket" te gaan en daar de auto te proberen te verkopen. De "Carmarket" is een plek waar backpackers met hun auto komen om hun auto te verkopen. Omdat dit bij de meeste backpackers bekend is, gaan ze ook hierheen om auto's te kopen.

Enige probleem was dat ik die dag nog niet naar de carmarket kon gaan omdat de auto nog steeds bij die kerel zat en hij van 12-20 werkt. Had dus nog maar 2 dagen om mijn auto te verkopen.

Heb dus 2 dagen op de carmarket gestaan en er kwam dus praktisch geen ene kip... En de kippen die wel kwamen zochten alleen een busje... kon dus met geen ene mogelijkheid mijn auto verkopen. Maar daar zat ik op dat moment nog niet geheel mee, omdat Caroline had aangeboden de auto voor mij te verkopen, als het mij niet lukte. Enige voorwaarde was dat de auto wel dichtbij geparkeerd moest zijn, omdat ze 2 banen heeft en dus niet de mogelijkheid heeft om naar de andere kant van het centrum te gaan en de auto te verkopen. Ik reed de auto terug naar de hostel en parkeerde deze dichtbij... Echter bleek toen pas dat het geen optie zou zijn! Een dag parkeren kost namelijk $45,-!!!!!

En ik had die dag ervoor en diezelfde dag nog wel alle hostels langsgelopen om nieuwe flyers op te hangen met haar naam en telefoonnummer.

Had uiteraard wel eerder naar de prijzen gecheckt, maar in aller haast dacht ik dat het maar $25,- per dag was, was hierbij nog vergeten het avondtarief van $20,- erbij op te tellen.

Toen waren mijn opties dus op. Had toevallig ergens een flyer gezien met het bericht dat deze persoon alle auto's wel wilde opkopen. Had dus geen keus meer om deze klootzak te bellen... en geloof me het is een klootzak... hij bood me maar $600,- en had geen keus om dit maar te accepteren... ik werd de dag erop namelijk opgehaald om 7:30 in de ochtend.

Maar wederom complicaties... had geen registratiepapieren. Ik had alle papieren die de cardealer mij had gegeven nog bij me, en het bleek dat de registratiepapieren er niet waren. En omdat de politie om de hoek was gingen we daar maar heen. Zodat hij kon checken of de auto wel geregistreerd was. Ik had namelijk wel een stikker op mijn ruit waarop stond dat mijn registratie op 2 februari 2007 geldig is. Maar dit geloofde hij niet. Hij had namelijk net een voorval meegemaakt waarop de auto niet geregistreerd was, waardoor hij in moeilijkheden kwam.

De politie was niet geautoriseerd om inhet bestand te kijken of mjin auto geregistreerd was. Ze kwamen dus helemaal kijken en na het checken van de stikker en al het paierwerk zeiden dat de auto geregistreerd was. Alles zag er goed uit... het enige was dat het registratiepapiertje er niet was.. ze wisten alleen niet of de staat Victoria wel een registratiepapier uitgaf.

Om te weten of mijn auto geregistreerd was, moesten we "Revs" opbellen,maar het was al na 22:00. Dat kon dus pas de volgende ochtend. Andere mogelijkheid was dat ik iemand machtigde om mijn auto voor mij te verkopen. Ik belde Patrick dus op en hij was wel bereid ook dit voor mij te doen!

Dat mannetje bood me aan om mijn auto voor zijn huis te parkeren en dat Patrick langs kon komen om het af te handelen. Maar ik vertrouwde deze kerel voor geen cent en besloot naar Patrick te rijden. Eenmaal aangekomen bij Patrick vertelde ik het verhaal en hij melde dat er wel een probleem kon opduiken. Want wanneer je de info van "Revs" krijgt, krijg je ook te zien hoeveel boetes er op de auto's staan! Dus er bestaat een kans dat het mannetje dan toch af gaat zien van de koop! Zijn vraag was in ieder geval... wat als er boetes zijn en hij gaat minder bieden of ziet van de koop af??

Ik dacht: "oh nee he... dat moest er nog eens bij komen..." Ik was er toen echt mee an! En zei "zie maar wat je doet... als je er nog geld voor kan krijgen is het mooi meegenomen... verkoop hem desnoods in stukjes... maar wat mij betreft: duw hem van de Harbour Bridge af! Met de voorwaarde dat je er mooie foto's van maakt!!!"

Gisteren in ieder geval in Bangkok aangekomen en zag dat ik een mailtje van Patrick heb gekregen. Dat mannetje heeft mijn auto gekocht en hij zal het geld overmaken....

Zoals je ziet, was dit niet wat ik voor ogen had voor mijn laatste dagen en is het eigenlijk geeindigd in een anti-climax. Heb door dat gedoe de laaste avond helemaal niet gefeest. Was die avond namelijk pas om 01:00 terug en was zo moe, dat ik maar meteen mijn nest in ben gegaan.

En geloof me... als we in een wereld leefden, waarin we legaal mensen wat aan konden doen, had ik zeker op dat moment de kerel, die besloot mijn auto toch niet te kopen, wat kunnen aandoen!

Nu ben ik in ieder geval in Bangkok en begint een nieuw avontuur. Maar daarover vertel ik jullie in een volgend verhaal... Hierin: hoe was mijn reis hierheen en wat zijn mijn plannen.

Zitten jullie aan de monitor gekluisterd??

Hoang 

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer