Oostkust

Hallo lui,

Het is weer een tijdje geleden dat ik een verhaal heb geplaatst. Ik ben nu al een kleine week in Sydney en had in principe in deze tijd al een verhaal kunnen plaatsen, zij het niet dat ik doodvermoeid van de oostkust in Sydney ben aangekomen en nog veel dingen moest doen voor mijn vertrek.

Mijn vorige verhaal eindigde volgens mij in Cairns. Na Cairns hebben we in 3 weken de oostkust afgereisd en hebben de populaire bestemmingen gedaan.

De eerste paar bestemmingen waren om ff wat uit te rusten. Eerst gingen we naar Mission Beach. Dit was maar 150 km ten zuiden van Cairns, maar we verbleven hier omdat een van de meiden wild water kajaken ging doen. De rest van ons had dus een dagje om lekker wat uit te rusten van de laatste avond stappen in Cairns.

Vervolgens gingen we naar Magnetic Island. Deze eiland is bekend vanwege de vele koala's. Omdat we al koala's hadden gezien, gingen we niet op pad om ze te zoeken. In plaats daarvan werd ons aangeraden om een wandeltocht te maken naar twee geisoleerde stranden. De stranden waren geweldig. Niet vanwege de strand zelf, maar meer in combinatie dat ze zo verlaten waren!

Terugkomend van Magnatic Island had ik een parkeerboete gekregen!! Mijn eerste officiele boete! Heb er nog geen gehad in Nederland. Ik wist al dat ik die ging krijgen, want toen we aankwamen in Townsville voor de ferry naar Magnetic Islandhad ik twee keuzes, namelijk de laatste ferry pakken of het parkeergeld betalen en de ferry voor mijn neus weg zien varen, waarna die betaalde parkeerplaats voor drie dagen ook geen nut meer heeft.

En nu zal ik wat uitleggen over boetes hier in Australie voor backpackers... die worden simpelweg niet betaald! Wanneer je de auto verkoopt gaan de boetes over op de volgende persoon, etc. Nu is het niet zo dat ik de volgende persoon ermee op wil zadelen, maar omdat we altijd op reis zijn, kunnen ze ons nooit traceren. De enige mogelijkheid wanneer ze ons, en in dit geval mij dan, kunnen pakken is wanneer ik weer naar Australie ga, weer een auto koop en de auto op dezelfde adres zet als de vorige. Dan pas gaat bij hun een belletje rinkelen dat ik nog openstaande boetes heb.

Ik had een hele hoge boete verwacht, maar deze is maar $20,- misschien dat ik deze dan toch maar betaal met het oog op het verkopen van mijn auto. Ik heb nog 6 dagen om deze te betalen zonder extra boete.

Ohja... toen ik zei "mijn eerste officiele boete" bedoel ik de boete die ik heb gezien. Het zou mogelijk kunnen zijn dat ik enkele boetes heb gekregen voor te hard rijden, maar deze worden naar het hostel gestuurd in Melbourne. Deze boetes zie ik dus niet en kan deze dan ook niet betalen... dus misschien dat er in het hostel een stapel boetes liggen... :S

Om mijn verhaal voort te zetten. Na de rustmomenten gingen we naar Airlie Beach. Van hier uit zijn we met een zeilboot met zo'n 30 man naar de Whitsundays gezeild voor 3 dagen. Wanneer je met zo'n tour gaat, hangt de plezier dat je hebt voornamelijk af van de groep met wie je bent. De groep opzich was wel ok, er waren alleen teveel Ieren. Ieren en Engelsen zijn prima reisgenoten, zolang ze maar niet meer dan 4 a 5 personen zijn... Ze zijn dan zo luidruchtig dat het soms niet leuk meer is.

Afgezien van het zeilen, wat opzichzelf al leuk is, heeft de Whitsundays een grote attractie, namelijk White Heaven Beach. Kijk zelf maar op de foto... de strand is adembenemend!

Onze boot. Dit was een voormalige oceaan race zeilschip

Whiteheaven beach

De volgende bestemming was Fraser Island. Dit is een "selfguided 4x4-safari tour" (dus zonder gids) op het grootste zandeiland ter wereld. We werden in groepen gezet van 11 personen per auto en na wat uitleg over wat wel en wat niet mocht op het eiland en wat uitleg over hoe je om moest gaan met de auto en het zand, gingen we op pad.

Een van de dingen die expliciet werd gezegd is dat we op het eiland geen kampvuur mochten houden, omdat het een besloten ecosysteem is. De eerste avond brachten we door met een andere groep. Maar wat is kamperen zonder een kampvuur, dus enkelen (waaronder ook ik) besloten een kampvuur te bouwen.

Dit is niet onze groep, maar hoe konden ze zo stom zijn om aan die kant van de auto te staan...

Lake Makenzie:

in het begin ondiep, maar daarna heel stijl de diepte in.

Het kampvuur, dat ons in problemen bracht.... En wie stak hem aan.... eeuuhhh ikke??

probleempje met de auto... wachten op de lui van de organisatie.. schokdemper was gesprongen

Nadat het vuurtje zo'n drie kwartier had gebrand kwam er een auto de kampplaats oprijden... En je voelt het al.. het was de ranger. We waren dus in grote problemen... want hij was nogal boos en een boete was $325 per persoon voor de kampvuur en nog eens $50 voor het sprokkelen van hout... Toen ik dat hoorde was het wel ff slikken... een boete van $375,-... ai caramba...

Maar na een hoop "bla bla bla" van de ranger hoe ernstig het was voor het ecosysteem en nog meer "bla bla bla" dat wanneer de vuur uit de hand loopt hij en zijn collega's weken bezig waren om het vuur te bestrijden, besloot hij zijn verhaal dat hij het wel over het hoofd zou kunnen zien omdat het een kleine vuur was en dat we het de volgende ochtend wel zouden bespreken.

Die laatste zin was voor ons DE opening om met hem te gaan onderhandelen, wat uiteindelijk resulteerde dat hij later op de avond, na zijn ronde met ons heeft meegefeest. Ik zal nalaten te vertellen wat er allemaal is gebeurd die avond, maar die ranger was dus gewoon een grote lul, onvriendelijk tegen de meiden etc..., maar niemand zei er wat van omdat hij zoiets heeft gezegd om maar een boete per auto te geven ipv per persoon.

De ochtend erop maakte hij ons wakker om 7 uur en we kregen een boete van $200 per auto. 4 per auto voor het sprokkelen van hout. Dit betekende $18,- pp. Opzich niet verkeerd, maar velen van onze groep mocht hem al niet meer. Hij dreigde ons ook dat wanneer iemand van ons iets zou vertellen dat hij met ons heeft gedronken, hij de boete zou veranderen in de oorspronkelijke $375 pp.

Het verzamelde geld van de groep

Gedurende de trip ging ons verhaal al rond bij de andere groepen. Terugkomend van de trip kwam het verhaal ook bij de hostel en de 4x4 autoverhuurbedrijf. Deze twee bedrijven organiseren de trip en waren razend!! Niet op ons, maar op de ranger. Kampvuren worden zo vaak gebouwd, maar nadat de ranger de groep een nare tijd heeft gegeven, werd er NOOIT een boete gegeven. En waar ze helemaal razend over waren, was dat hij zo'n 15 a 20 biertjes heeft gedronken van ons die nacht. Hij is immers de "politie" op het eiland, mocht er iets fout gaan moet hij kunnen optreden. Toen bleek ook nog eens dat dezelfde ranger vorige week hetzelfde heeft gedaan bij een andere groep, met het verschil dat hij hen geen boete gaf en ons wel.

We werden gevraagd om een verklaring bij de nationale park te leggen met wat er gebeurd was om dergelijke handelingen van de rangers te stoppen. Dat hadden we de volgende ochtend dan ook gedaan voordat we naar Noosa gingen.

De ochtend daarop werden we gebeld door mensen van de Nationale Park, met de vraag dat ze ons zelf wilen spreken om het verhaal te verifieren. Onze interviewers waren nogal geschokt over wat er allemaal gebeurd was en vroegen ons of we bereid waren een offieciele verklaring af te leggen bij een echte ondervrager voor het onderzoek. Ook dit waren we bereid, want zeg nouzelf.. dit wordt een leuk avondtuur opzich!

Omdat we die dag naar Brisbane gingen en zij zelf een kantoor hebben in Brisbane kwam het allemaal goed uit. Helaas heb ik de ondervraging gemist, omdat ik onder de douche stond... Jan kwam de kamer binnen rennen en zei dat het kantoor ons heeft gebeld en dat de taxi al gebeld was. Omdat ik me al aan het aankleden was, was ik 2 a 3 minuten later beneden, maar ze waren al vertrokken... die klootzakken.. hehehe

De andere vier die met mij mee reden, werden dus ondervraagd. De ranger werd die avond opgebeld met de mededeling dat hij dinsdag (het was vrijdag) naar Brisbane werd gevlogen voor ondervraging. Oja, om ons verhaal te ondersteunen hadden we ook foto's van een drinkende ranger in uniform... Helaas weet ik niet meer wat er verder is gebeurd... zou hij zijn ontslagen of zou hij zijn overgeplaatst....

Na Brisbane was er weinig meer te doen. Eerste stop was Surfers Paradise. Hier had ik wat afgesproken met Joyce, das een meid die ik onderweg had ontmoet. Zij werkt alleen (naast de boer en boerin) op een geiten boerderij en verveelde zich daar een beetje. Daarna hebben we ook een bezoekje gebracht aan de boerderij en omat het de periode was dat de lammetjes geboren werden was het wel leuk.. ze zijn zo schattig en ik heb een lammetje vast gehouden die de dag ervoor was geboren.

Na Surfers was het tijd voor Byron Bay, maar hier verbleven we wederom kort, dus hebben niet echt wat gedaan daaro.

De reis heeft ieder van ons flink vermoeid. Het was praktisch iedere dag weer inpakken en weer verder reizen en dat voor weken achtereen...

En nu weer in Sydney... Vandaag is de eerste dag dat ik een beetje rust heb. Daarvoor moest ik zoveel doen. Heb gisteren mijn inentingen en malaria pillen gehaald voor ZO-azie. De dag ervoor naar het belastingkantoor om mijn belastingformulier in te vullen en in te dienen. En vanaf het moment dat ik hier aankwam bezig geweest met het verkopen van mijn auto.

Het vervelende is dat er nu relatief weinig backpackers in Sydney zijn. Voordeel is dat de banen voor het oprapen zijn, alleen zoek ik geen baan meer. Maar om je auto te verkopen is het dus zwaar klote...

Toen ik hier in december was, waren auto's vergelijkbaar met die van mij zo'n $4000,- nu worden ze verkocht voor $2500,- of minder... Daar wordt ik dus niet zo vrolijk van, want met het geld dat ik mijn auto verkoop ga ik naar ZO-Azie. Dus ik moet misschien mijn plannen voor ZO-azie weer herzien... Maar dat weet ik pas nadat ik mijn auto heb verkocht... althans als ik die verkoopt... heb nog maar 6 dagen :S

Het voordeel is dat ik Caroline ben tegen gekomen en zij heeft aangeboden om mijn auto voor mij te verkopen als het mij niet lukt. Zij is de persoon die de nacht voordat we naar Melbourne gingen geschept werd door een auto en ze heeft met mij van Melbourne naar Perth gereisd. Dus zij is vermeld in een van mijn eerdere verhalen. Zij werkt in Sydney en blijft hier tot 15 augustus. Maar ik hoop dat ik voor die tijd mijn auto heb verkocht!

Dit was het dan wel weer voor nu... tis weer een lang verhaal. 29 juni vertrek ik richting Bangkok en kom daar dan 1 juli aan. Misschien is dit het laatste verhaal dat ik in Australie schrijf...

Hoang

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer